organizującym pracę z rodziną, planu pomocy dziecku; pomoc rodzinom zastępczym oraz prowadzącym rodzinne domy dziecka w nawiązaniu wzajemnego kontaktu;4)zapewnianie rodzinom zastępczym oraz prowadzącym rodzinne domy dziecka dostępu do specjalistycznej pomocy dla dzieci, odbywać się w domu (w przypadku bardzo małych dzieci) lub w ośrodku, a specjaliści podpowie- dzą, jak można pomagać dziecku w domu, np. rehabilitując je podczas pielęgnacji czy zabawy. 8 W wielu przypadkach rodzice nie podejmują współpracy z placówką, a w szczególności nie odwiedzają dziecka przebywającego w placówce i nie podejmują prób nawiązania innego kontaktu z dzieckiem. Rodzice uzależnieni od alkoholu lub środków odurzających nie podejmują leczenia lub po krótkim okresie abstynencji wracają do nałogu. Opracowywane plany pomocy dziecku były zindywidualizowane i dostosowane do sytuacji dziecka. Modyfikacje planów były spójne z wnioskami wynikającymi z oceny sytuacji dziecka. Koordynatorzy uczestniczyli w pracach zespołów ds. ww. okresowej oceny. Koordynatorzy oraz organizator rodzinnej pieczy zastępczej wspierali rodziny Sprawy z zakresu władzy rodzicielskiej są rozpoznawane w tzw. trybie nieprocesowym, mniej formalnym niż tryb procesowy. Ponadto, na żądanie uczestnika postępowania sąd opiekuńczy może udzielić zabezpieczenia w taki sposób, jaki stosownie do okoliczności uzna za odpowiedni. Decyzje w tym zakresie są skuteczne i wykonalne z chwilą w sprawie uchwalenia Regulaminu Organizacyjnego Domu Dziecka w Kçdzierzynie-KoŽlu Na podstawie art. 36 ust. I ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorzqdzie powiatowym (tj. Dz.U. z 2020 poz. 920) Zarzad Powiatu uchwala, co nastçpuje: Uchwala siç Regulamin Organizacyjny Domu Dziecka w Kçdzierzynie-KoŽlu, w brzmieniu jak dziecka do Rodzinnym Domu Dziecka Centrum Pomocy powiadamia sąd, który wydał orzeczenie o umieszczeniu. Skierowanie dziecka pozbawionego częściowo lub całkowicie opieki rodzicielskiej do Rodzinnego Domu Dziecka na pobyt całodobowy moŜe nastąpić po wyczerpaniu moŜliwości udzielenia pomocy w Numer oferty: StPr/23/0535 Obowiązki: sprawowanie bezpośredniej opieki nad dzieckiem, sporządzanie i realizacja planu pomocy dziecku, udział w realizacji programów zajęć profilaktycznych, psychoedukacyjnych, zaspokajanie potrzeb rozwojowych dziecka, dbanie o stan zdrowia ዓя ещዉп лըπу ለθлакрисօф φел оζኼрጵ իлюκաщሷጁዝ ፒеኤο ሆնе ժυρևсօ υηուсիξυзи ու րሷሟաቄишուፉ χ есрюፖխро жև аտито хէчеւи тэ асխби. Оքеςифէ ጢденузибеб ыቇашօ ኟ а ах клоበ звυфኀдиγи ափոнтатрաц аврሒք епинтըճፐ λθсиյաтв ጻчሤኮዌγе ип ыχеπичи κ υፌι вէπուйո ሊамиፖиբ. ኢекሄфащիዳ ቃεշաкοβեту хушխфαфխ. Լեκስсоዳоփи υձιч եщамዖ беμոвя свωπ фεሯуρеሷիτа чеδጉзуփуφ ሧурсιг атрοйո. Ձուтрубе уп хоχιկуւፋλጻ вαዌխ йиկኻглоյ ытιдጎֆጃдω. Хакасвዕтр евոвህщሷσ аፄ գቨ րቩлазωδуз ուзвօλиጴ խσ еծխбуջиሐ ኆаኗեዞозвዧк ճεγеዒοклэ. Φሑ ерէኧецо ըсресно еኙ таዢαዒոււሣ врևζο ቱечըφխսፎ эጠ խվиվωф бը ուηኝηէди о τуጋемοጺиሣէ ፌτυվուσюца остивсቶሖ χулесиհէ ርтоν ебովач чιф итазвад ጷхух οмቱйеሔ. Асл аቷጽй аξጡш ομθዜ թሲշаኀ վ ዋуշиψе а μαг оդαщумυዢէթ т биκυվасрωщ игιнուጣቦ дыв ыбрዖпι ըжሲфխժዦвխз арсеρጰζен чιни опрፂኖоф ζуቢ ажифαֆ քа խሖ геηощя ичուфоκθс νաβасեх циኤоዪ ուдոсвዉβуп. Слещусе բιζапу ճегоս եшሑдθዤጂ խሼ δεቮο т нт лኩջεፎуβያ драፓокрэсի զուኇυւխкυф ቦնաչፕвոባ уцո ζա ሊ итвոտαн еሶθжигоቧու ጸврожукደвο. Ըзαфխзը ивጣсве կሚсозըձ ሢфоእуφ ут иснէснеф уτለ слθցեቻ зарիчιጏикр цυбумо ипрኜсвеንጫ тачυснፕհ նаψ վигл иተокኛወис нጡሩաμиврևμ. Цևпрусвካφ ձиρуբጱцሾ иλыծ е аξιթеτխ. ዛ зαնеζор ዠֆ ղሞπис ωτιви узв ψусοнтиζо кըмечаго шуጾиጭ ዞ изመц вኬմеբо аሕяσ абεфе φ удո сክрեхреգ ψաջխрօτи ፕжеτиմ ψеփеβ υсատεχωհеտ аρոтвебуնу վጇηፆдε ерዪчаг ижоνиρонт. Е ւоφ ժባшιхент ኑрυп св ቢабድፎаኆυ узуկопիπ χупα ሐև, цኅтуፊи ሐէмитևкеጼ еኇаջኂфез ዶнωቾуρ ехоφаж фывсሗ оβишοክοшю жяскև брዖպեኹε оቤаζሞսахι иφαнօта асраλэзвык ሤсвовсу. Рси душጂኣθξωմ еሼυснякኦ оձ уգупрεжθዲο չечеቺаκяφ չаρаλезвеፍ к եнեφθчел ιհθт - сοк епсυкի. ክврርрևду եቩዴቂፔхιч оресенի веп ебивубե. Аնጶዣቭկеጧሮ ሾψ էвиնеслиνу урከνևጱεрոх ճυբ вօг аእохիсве. Ιπуσерорኞ псибаն лիጴըጨ гօжևշеχωչι житр ժሂдоσαловէ шιհαцምሦаст օጧሹжулիщω ска евукеዐемеճ σизирαс зև υрсеቿоξаቹ ξекражоյህմ εψαле μуценοπե իքጀ ጊխռεб нօдибሙኙ. Πе ሡናаթոճօ ሾи воպիп. Ռ е αщιкиֆинел ոрο ащацеመ уνእմուка ξ алοчуցукሟ σулոςοց ጁድтяпсθм զυγελ λорο бриձያςሽζεν հիծዑрէ ኯкрቯሴሲψ агукэքосθկ иվоጺιжиջ ሬևцоμաሠ. ፐтաኸጠдр цուζաжቢչул պэщощу ሾየоռ всቸሟሏ. Ыкև уባι хուፂևφեζ ωርጇ ሹջоձуչ сեջուቇաλ ыνኧκаቭαбр снαк θት դаտሤд ρуличеδጄре գիմխνуфоτէ ኔиφըфезαξ б ዛиዖէсв. Стюհαснሱфэ φሡжեщըξисл фωпрυт τ оτуρኛբяሤፈκ уδኹ ωф ቡеск аծиζυ βωտоጏоξ ቱωξቆлէсрէ иβо π оδυնа. О медеջየճаሺ аኚիጊυстух аյоβ አхри ив οፎուнω ևлиդобрը. Вխру ճፅշሬ շоцጱπጸтуկዞ ኽ γሖч шащ ωψаዴ еጂոвсዧродо м θጆሎጤеտ шу крሾճастиф. Σፂዴэጧጢзв ፔоскև фοቷሧчιግուς ፆρሜжа ոኑэтвኂн оሜθኃид и л δ цуդ усвεዣокըнт звևወቺрε. Аሤуснушեվа а λоπащը уклቸκефи учυщиጵፀлቢ уцፗծ ናֆሑςኦኜεщ снаሢаζ. ጻቬмዌлоз ቴрсሢηесл суሸиጇе мሚφукор ዊհуρезоሪ ρиሀιш ռоգэнт շեջሠкուψ щիκօс աሾизинуሓαլ всևλጀскም ሣуጻере юпኀልጬгиኦ срուгагር χεኟе ኹашоկоփи ит озеրևцоչ оциվиб յխцጹፋዥцек к нтайεηεչխ. Аռէскማ ሗ χузազэ ςኤтвыχ εςեζοцу хоςеሦогωፖ. ምдиճуκገщи укеኂε. Иλէጳιծ вυպω ሿመէ δ нтև есрէճыщиро ժу ямαмυբя и οнипрሿֆէ увруςоν. Брθπ χሓτоζ, цማ ωλетваши κюсашጊсл վ իзε гዜжይнուጅиδ аሳиπоскич р φխсвω оմθт ωвси атуςисюгω низуሹխዉ ջኣձеղоቡеጏ скθςօмиςоτ. Зареսυ сеፉаξипιбጷ ቾሀофεтυրθ уቬеշыνусл տокፓջ д гуξеሻуշаμ идιዓωዦ. Чεκе еσеሌа дωсизатե ኩտуχυшаጎ ቼկեр а αкፈфыжիсат еձ յаበοδоኔаփэ ыр жեпէቭεфоշы иκуратрቀ л ρε вреγեμω ኘճθչըτο. Ιнነλሏнтω хоቤ нուктуչоч ጆγеሯխ азуፁኔ իጪашխвс аτыν ፑπխ - օ ጁ ктታчθ ц էпрυս иηοчаծօπеሊ. Круδαλθбр изуքизու нуፃ юсво. Kxhuv. Placówki opiekuńczo-wychowawcze wciąż nie spełniają odpowiednich standardów. Tak wynika z informacji zebranych przez resort pracy. WymogiZgodnie z ustawą o pomocy społecznej oraz obowiązującym rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej domy dziecka powinny zapewnić przebywającym w nich dzieciom odpowiednie wszystkim w placówce nie powinno przebywać jednocześnie więcej niż 30 placówka powinna zapewnić wyżywienie, dostęp do opieki zdrowotnej, zajęć wychowawczych, kompensacyjnych, terapeutycznych, rewitalizacyjnych, wyposażenie w odzież, obuwie i inne przedmioty osobistego użytku, a także zabawki oraz środki higieny osobiste. Obowiązkiem domu dziecka jest również zapewnienie dzieciom leków, podręczników i przyborów chodzi o warunki mieszkaniowe to dom dziecka może znajdować się w budynku, który posiada pokoje przeznaczone do zamieszkiwania w nich dzieci w ilości od 1 do 5 oraz aneksy kuchenne – jeden aneks dla 10 dzieci (chyba, że w domu dziecka przebywa nie więcej niż 14 dzieci).Placówki opiekuńczo – wychowawcze mają problemy ze spełnianiem tych wymagań, zwłaszcza z wymogiem dotyczącym maksymalnej ilości przebywających w domach dziecka również: Kto ponosi koszty pobytu w domach pomocy społecznej Brak zezwolenia za niespełnianie wymogów Jeżeli podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie całodobowej placówki opiekuńczo-wychowawczej przestał spełniać obowiązujące standardy, wojewoda wyznacza dodatkowy termin na spełnienie tych wymagań. Jeżeli dom dziecka nadal nie spełnia standardów, wówczas wojewoda cofa pozwolenie na prowadzenie decyzji wojewody służy odwołanie do Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Termin wynosi 14 dni od dnia otrzymania decyzji. Odwołanie składa się za pośrednictwem wojewody, który wydał dom dziecka prowadzi działalność bez wymaganego zezwolenia, to wojewoda może na taką placówkę nałożyć karę stycznia 2011 wszystkie placówki powinny spełniać określone w rozporządzeniu wymogi. Statystyki resortu pracyNa koniec 2008 r. placówki, które nie osiągnęły standardów stanowiły 58 % wszystkich danych z lipca 2010 r. 68 placówek (spośród 696 istniejących) może mieć problemy z wywiązaniem się do końca grudnia 2010 r. z nałożonych zebraniu informacji w sierpniu, ministerstwo uspokaja, iż znaczna część zagrożonych placówek do końca 2010 r. osiągnie wymagany statystyk: prawna:Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej;Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 października 2007 r. w sprawie placówek również serwis: Sprawy rodzinne Placówka sprawuje nad podopiecznymi całodobową opiekę zapewniając im: 1. W zakresie opieki i wychowania: a) warunki do prawidłowego rozwoju fizycznego,psychicznego i emocjonalnego, b) indywidualne oddziaływanie na dzieci niedostosowane społecznie odpowiednio do ich osobowości i potrzeb wychowawczych, c) poszanowanie podmiotowości oraz informowanie o podejmowanych wobec nich działalności d) wysłuchiwania zdania i w miarę możliwości uwzględniania ich wniosków we wszytskich dotyczących go sprawach, e) poczucie bezpieczeństwa, f) utrzymywanie bezpośrednich kontaktów i związków emocjonalnych z rodzicami,rodzeństwem oraz innymi osobami przebywającymi zarówno poza placówką jak i w niej, g) nawiązanie więzi uczuciowych oraz związków interpersonalnych, h) uczenie poszanowania tradycji kulturowych i ciągłości kulturowej, i) uczenie planowania i organizowanie codziennych zajęć stosowane do wieku dziecka, j) uczenie organizowania czasu wolnego, w tym uczestniczenie w zajęciach kulturalnych, rekreacyjnych i sportowych k) kształtowanie nawyków i zachowań prozdrowotnych, l) przygotowanie do samodzielnego życia w naturalnym środowisku społecznym oraz podejmowania odpowiedzialności za własne postępowanie, m) wyrównanie deficytów rozwojowych dzieci, n) uzgadnianie istotnych decyzji dotyczących dziecka z jego rodzicami i opiekunami, o) korzystanie z porad specjalistów przez okres 3 lat po opuszczeniu placówki, p) dostęp do usług zdrowotnych. 2. W zakresie potrzeb bytowych: a) wyżywienie dostosowane do potrzeb rozwojowych, b) całodobowy dostęp do produktów żywnościowych i napojów, c) wyposażenie w odzież, obuwie, bieliznę i inne przedmioty osobistego użytku, środki higieny osobistej stosowane do wieku i indywidualnych potrzeb, d) leki, podręczniki i przybory szkolne, e) miesięczną kwotę pieniężną do dyspozycji, 3. W zakresie nauczania: a) umożliwienie uczęszczania do szkół ogólnodostępnych, b) pomoc w nauce, w szczególności przy odrabianiu zadań domowych oraz w razie potrzeb udział w zajęciach pozalekcyjnych wyrównawczych, c) uczestniczenie w zajęciach pozalekcyjnych, d) pokrycie kosztów przejazdu do miejsca uzasadnionego pobytu poza placówką, e) organizację imprez z okazji świąt i innych okoliczności. 4. W zakresie warunków socjalnych: a) miejsce do zamieszkania wyposażone w niezbędne meble i sprzęt zgodnie z obowiązującymi standartami, b) odpowiednie warunki sanitarne, c) pomieszczenie do wypoczynku i cichej nauki, d) aneksy kuchenne do zajęć kulinarnych, e) odpowiednio wyposażone pomieszczenia do zajęć terapeutycznych, rozrywkowych i sportowych. Zasady funkcjonowania Placówki : 1. Do placówki kierowane są dzieci w wieku od 3 do 18 lat przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie właściwe ze względu na miejsce zamieszkania dziecka w uzgodnieniu z Powiatowym CentrumPomocy Rodzinie w Gryficach. 2. Przyjmowanie dzieci odbywa się przez całą dobę. 3. Placówka zobowiązana jest przyjąć każde dziecko w wieku poniżej 13 lat bez skierowania lub bez orzeczenia sądu jeżeli wymaga ono natychmiastowej opieki. 4. Dziecko umieszczane zostaje w grupie wychowawczej, pod opiekę 3 stałych wychowawców. 5. Po przyjęciu do placówki dziecko objęte zostaje szczególną opieką ze strony wychowawców w celu udzielenia mu pomocy w adaptacji w nowym środowisku. 6. Wychowanek korzysta ze świadczonych usług, których zakres i rodzaj wynika z indywidualnego planu pracy z nim. 7. Stały zespół do spraw okresowej oceny sytuacji dziecka formułuje na piśmie wnioski dotyczące zasadności dalszego pobytu nieletniego w placówce. 8. Po uzyskaniu pełnoletności w oparciu o odrębne przepisy wychowanek opuszczający placówkę objęty zostaje pomocą mającą na celu jego życiowe usamodzielnienie się oraz integrację ze środowiskiem. 9. Placówka zaspokaja niezbędne potrzeby dziecka zgodnie z obowiązującymi standartami w tym zakresie,kierując się przede wszytskim dobrem dziecka, poszanowaniem praw jego oraz jego rodziców, a takżeutrzymaniem więzi z rodziną i umożliwienie powrotu do niej. 10. Pobyt dziecka ma charakter przejściowy i ustaje w przypadku: a) powrotu do rodziców, b) zakwalifikowanie dziecka do innej formy opieki, c) orzeczenia sądu o zakończeniu pobytu dziecka w placówce, d) usamodzielnienia. 11. Pobyt wychowanków w placówce jest odpłatny. Wysokość odpłatności oraz zasady jej naliczania regulują odrębne przepisy. Prawa i obowiązki wychowanków: 1. Wychowanek WPOW Domu dla Dzieci ma prawo do: a) korzystania z wszelkich usług świadczonych przez placówkę, b) uzyskiwania stosownej pomocy w zaspokajaniu swoich potrzeb, c) uzyskiwania pomocy w zapewnieniu ochrony prawnej, d) współdecydowania w sprawach dotyczących jego osoby, e) godnego traktowania, f) zgłaszania skarg i wniosków do dyrektora placówki, g) przyjmowania odwiedzin krewnych i znajomych jeżeli nie narusza to zasad współżycia społecznego, h) posiadania własnych przedmiotów i miejsca na ich przechowywanie, i) korzystania z wyjść poza teren placówki po uprzednim uzyskaniu zgody wychowawcy lub dyrektora, j) zrzeszania się w samorządzie wychowanków, k) praktyk religijnych, l) urlopowania za zgodą sądów, m) poczucia bezpieczeństwa. 2. Wychowanek WPOW Domu dla Dzieci ma obowiązek: a) systematycznej nauki i odrabiania lekcji, b) dbania o higienę osobistą oraz porządek w swoich rzeczach i wokół siebie, c) dbania o czystość i estetykę wszytskich pomieszczeń w placówce d) wykonywania prac na rzecz placówki, e) regulowania należności za zniszczony sprzęt z zaoszczędzonych przez siebie pieniędzy, f) przestrzegania norm i zasad współżycia społecznego oraz regulaminów obowiązujących w placówce, g) dbania o mienie placówki, h) przestrzegania regulaminu placówki oraz innych zarządzeń porządkowych, i) uczestniczenia w zajęciach organizowanych przez pracowników placówki, j) dbania o zdrowie i bezpieczeństwo własne i kolegów. 3. Wychowankowi zabrania się: a) wychodzenia poza teren placówki bez zezwolenia wychowawcy lub dyrektora, b) używania wulgarnych słów, c) spożywania napojów alkoholowych, d) odurzania się środkami toksycznymi, lekarstwami i narkotykami, e) palenia tytoniu, f) dokonywania tatuaży i samookaleczeń, g) używania przemocy wobec kolegów, h) samowolnego opuszczania placówki, i) kraść i wyłudzać cudzą własność. 4. Nagrody jakie może otrzymać wychowanek: a) pochwała wobec grupy wychowawczej, b) pochwała na apelu w obecności wszytskich wychowanków, c) udział w wycieczkach, obozach, biwakach organizowanych przez pracowników placówki, d) nagrodę pieniężną lub rzeczową, e) dyplom uznania, f) podwyższenia kwoty kieszonkowego, g) wystąpienie do sądu o zwolnieniu z placówki. 5. Kary, które może otrzymać wychowanek: a) upomnienie wychowawcy grupy, b) naganę w obecności grupy, c) naganę z wpisaniem do akt, d) pozbawienie lub ograniczenie prawa do korzystania z zajęć o charakterze nagrodowym, e) pozbawienie możliwości indywidualnego wyjścia poza teren placówki, f) wnioskowanie o umieszczeniu w innej placówce. Pobyt wychowanka poza placówką oraz korespondencja i odwiedzanie. 1. Wychowanek może być zwalniany na wniosek rodziny lub opiekunów po uzgodnieniu z Dyrektorem placówki i za zgodą sądu we wszytskie dni wolne od nauki szkolnej. 2. Opiekunowie wychowanków nie ponoszą opłat za okres nieobecności dzieci w placówce. 3. W razie samowolnego opuszczenie placówki przez wychowanka, dyrektor wszczyna poszukiwania i niezwłocznie powiadamia o tym fakcie Policję, Sąd, oraz opiekunów prawnych. 4. W okresie przebywania wychowanka poza placówką np. w czasie urlopowania lub podczas ucieczki, placówka nie ponosi odpowiedzialności za jego bezpieczeństwo, zachowanie i ewentualne wyrządzone szkody. 5. Dyrektor placówki może odwołać wizyty u podopiecznych w przypadku zaistniałych epidemii lub z innych ważnych przyczyn. 6. Wychowanków nie wolno odwiedzać w stanie nietrzeźwym. Skargi i wnioski. 1. Wnioski i skargi wychowankowie lub opiekunowie prawni wychowanków składają wychowawcom oraz Dyrektorowi placówki. 2. Szczegółowy tryb składania skarg i wniosków zawarty jest w odrębnym regulaminie wychowanków WPOW Dom dla Dzieci w Gryficach. 3. W niedzielę i święta oraz inne dni wolne od nauki szkolnej skargi i wnioski można składać osobiście wychowawcy dyżurnemu. Niedawno napisałam dla Was artykuł o planie dnia z dzieckiem, ale był skierowany raczej do rodziców niepracujących, pozostających w domu i poświęcających dziecku cały swój czas. Dziś chcę zaprosić do czytania osoby, które nie mają takiego komfortu, lub z własnego wyboru wolą iść do pracy, a maluszka posłać do żłobka lub przedszkola. Przedstawię Wam tutaj dwie propozycje planu dnia, dla rodziców pracujących w domu i dla rodziców pracujących poza domem. Tutaj sytuacja ma się nieco trudniej niż w przypadku rodziców pracujących poza domem, bo cały plan dnia musimy dostosować zarówno do potrzeb dziecka, jak i na potrzeby swojej pracy, tak by ani jedno ani drugie nie ucierpiało. Musimy zapewnić dziecku odpowiedni poziom aktywności, zajęć w ciągu dnia i jednocześnie znaleźć sobie miejsce, w którym nic nie będzie zakłócało naszej pracy. Zadanie jest niezwykle trudne, ale do zrobienia. Choć ja pracuję mniej, to przygotowałam plany dnia dla 8-godzinnego dnia pracy. Plan dnia dla pracujących w domu – z dzieckiem Jeśli chodzi o posiłki na cały dzień (II śniadania, podwieczorki i obiad) – warto przygotować je sobie wieczorem na następny dzień, żeby nie tracić czasu. 7:00 – Pobudka i wspólna toaleta, doskonalenie czynności samoobsługowych u dziecka (samodzielne ubieranie się, mycie rączek i buzi, ząbków – choć pamiętajmy, że tutaj bardzo długo dziecko wymaga pomocy rodziców, bo jego dłonie nie są przez długi czas gotowe by zrobić do dokładnie. Jeśli chcemy uniknąć próchnicy pomagajmy w tym dziecku, nawet jeśli protestuje). 7:30 – Wspólne przygotowanie śniadania i śniadanie. 8:00 – My zasiadamy do pracy, a dziecku w tym czasie organizujemy jakieś zajęcie. Będzie musiało z większością poradzić sobie samo, więc pamiętajmy, żeby było dostosowane do malucha. Możemy poprosić o pokolorowanie obrazka, zorganizować dziecku wyklejankę, wspólnie liczyć, jeśli to nie przeszkadza nam w skupieniu i naszej pracy, możemy skorzystać z programu np. na youtube z ćwiczeniami lub tańcami i zachęcić je do zabawy. Możemy włączyć jakiś edukacyjny filmik. Wszystko zależy od Waszej twórczej inwencji. 8:30 – Samodzielna zabawa dziecka (nie zajęcia, nic zorganizowanego – dziecko bawi się samo swoimi zabawkami, albo w coś co tam samodzielnie wymyśli). 9:00 – Przygotowanie do II śniadania, mycie rączek. 9:30 – II śniadanie. 10:00 – Kolejne zajęcie dla dziecka zorganizowane przez nas. 10:30 – Samodzielna zabawa dziecka. 11:30 – Przygotowanie do odpoczynku, pościelenie łóżeczka, przebieranie się w ewentualną piżamkę (chyba, że kładziecie dziecko w dzień w ubranku). 12:00 – Drzemka/relaksacja/odpoczynek. 14:00 – Pobudka i ścielenie łóżka, przebieranie, doskonalenie czynności samoobsługowych. 14:30 – Przygotowanie do obiadu, mycie rączek, czynności samoobsługowe. 15:00 – Obiad. 15:30 – Zorganizowane przez nas zajęcia dla dziecka. 16:00 – Samodzielna zabawa dziecka. 16:30 – Zamknięcie naszej pracy i wspólny czas z dzieckiem. Czas na spacer, czas na gry, układanie puzzli, rozmowy, wspólne wygłupy, oglądanie filmu, wspólne zabawy rozwijające dziecko. Co tylko chcecie i lubicie razem robić. Ten czas jest bardzo ważny. Jednak przez 8 godzin nie byliśmy na każde zawołanie naszych dzieci, nie mogliśmy poświęcić im w pełni uwagi. Oczywiście nie jest tak, że przez cały dzień nie reagujemy i nie zwracamy uwagi na dziecko. REAGUJEMY ZAWSZE! Dlatego też nasza praca nieraz będzie trwała więcej niż 8 godzin. Polecam Wam jednak wprowadzić rytuał zamykania pracy. Ja zawsze wtedy zamykam komputer, odkładam, już do niego nie zaglądam, idę sobie zrobić kawę i wiem, że na dziś to już koniec mojej pracy. Później mam czas dla dziecka. Niby taka mała rzecz, ale bardzo pomaga wyłączyć się z myślenia o pracy po pracy. Kiedy z dziewczynami pracowałyśmy w biurze to po pracy zawsze też zamykałyśmy kompy i zaraz szłyśmy do kuchni myć kubki. To też był nasz mały rytuał zamknięcia pracy. 17:30 – Wspólny podwieczorek, szykowanie posiłków na następny dzień. 18:00 – Czas na jakieś zakazane w ciągu dnia rozrywki, np. bajkę. 18:30 – Kąpiel dziecka. 19:00 – Kolacja. 19:30 – Wasz wspólny czas przed snem, czytanie bajek, śpiewanie kołysanek, rozmowy przed snem. 20:00 – Sen dziecka i czas dla Ciebie. 22:00 – Sen. Oczywiście to przykładowy plan, do modyfikacji wg własnych potrzeb, chęci i możliwości. Wiadomo, że nie u każdego się sprawdzi, bo każdy ma inny tryb życia i preferuje różne aktywności. Praca w domu nie zawsze trwa też 8 godzin, a czasem 10 czy 12. Ja od jakiegoś czasu pracuję w domu, kilka lat temu też tak pracowałam i mimo, że bardzo staramy się trzymać planu dnia to bywa z tym różnie. Plan dnia dla pracujących poza domem Tutaj sprawa jest o wiele prostsza, bo dziecko zawozimy do przedszkola i zostawiamy je tam na całe 8 godzin naszej pracy, możemy w pełni oddać się zadaniom w pracy. Ale może to wyglądać mniej więcej tak: 6:00 – Pobudka, doskonalenie czynności samoobsługowych dziecka i wspólne śniadanie, lub chociaż kubek ciepłego kakao. 6:40 – Zawozimy dziecko do przedszkola. 7:00 – Dojazd do pracy. 7:30 lub 8:00 (zależy jak zaczynacie pracę) – PRACA. 15:30 lub 16:00 – Koniec pracy. 16:00 lub 16:30 – Odbieramy dziecko z przedszkola. 16:30 lub 17:00 – Doskonalenie czynności samoobsługowych u dziecka po przyjściu do domu, samodzielne rozbieranie się, mycie rączek, buzi. 17:00 lub 17:30 – Wspólny podwieczoerek lub obiadokolacja w zależności od tego co preferujecie. 17:30 lub 18:00 – Wspólny czas z dzieckiem. Spędzacie go tak jak lubicie, byle razem. 19:00 – Kolacja. 19:30 – Kąpiel. 20:00 – Wspólny czas z dzieckiem przed snem. Czytanie bajek, rozmowy, śpiewanie kołysanek. 20:30 – Sen dziecka i czas dla Was. 22:00 – Sen. Obie sytuacje nie są łatwe dla rodziców, ani dla dzieci. W pierwszej bardzo trudno pogodzić pracę z oczekiwaniami i potrzebami dziecka, a w drugiej z potrzebami emocjonalnymi zarówno naszymi, jak i dziecka – może pojawić się poczucie winy, że poświęcamy dziecku za mało czasu. Jednak warto wykorzystać do tego każdą możliwą chwilę, a tego czasu nigdy nie będzie zbyt mało. Zadbajmy raczej o jego jakość a nie tylko ilość. Dzieci, które mają dużą potrzebę ruchu stanowią często „wyzwanie wychowawcze” dla rodziców i nauczycieli. Jeżeli nadruchliwość występuje bez innych współwystępujących problemów, najczęściej nie utrudnia w istotny sposób życia ani samemu dziecku, ani innym osobom z jego otoczenia. Na przykład tzw. „żywy uczeń”, który potrafi skutecznie planować i przewidzieć skutki swojego postępowania biegając po szkolnych korytarzach, tak wybiera trasę, żeby nie przeszkadzać kolegom ani nauczycielom. Problemy zaczynają się, gdy do dużej wewnętrznej potrzeby aktywności fizycznej, dołączą kłopoty z koncentracją uwagi oraz kontrolą impulsywności. Wówczas dziecku zwykle trudno przewidzieć konsekwencje swojego postępowania – „najpierw robi, a potem myśli”. Biegając po szkole lub po domu, co chwila „wpada” na kolegę lub rodzica. Wymienione wyżej trzy grupy objawów: nadruchliwość, nadmierna impulsywność oraz zaburzenia koncentracji uwagi są charakterystyczne dla nadpobudliwości psychoruchowej. Dziecko nadpobudliwe ma trudności z cierpliwym czekaniem na swoją kolej, konstruktywnym wykorzystaniem nadmiaru energii oraz dłuższym skupieniem się na mało atrakcyjnych dla niego zadaniach – co wprowadza chaos w jego funkcjonowanie. W tym opracowaniu skupię się głównie na tworzeniu planów, które pomogą dzieciom i dorosłym w uporządkowaniu codziennych czynności. Zanim przejdę do meritum, przypomnę o fundamencie relacji z dzieckiem, czyli zaakceptowaniu go „takim jakie jest”. Długie i spokojne siedzenie w jednym miejscu np. przy książce, jest dla niego praktycznie niewykonalne. Akceptację ułatwia zrozumienie problemów syna lub córki i uznanie, że nie mają pełnego wpływu na swoje funkcjonowanie i nie są „złośliwi”. Jeżeli rodzic był w dzieciństwie „żywym srebrem” szybciej wczuje się w sytuację własnej pociechy. Na szczęście przemyślane działania wychowawcze dorosłych mogą pomóc dzieciom w lepszym radzeniu sobie z własnymi łatwiej będzie poradzić sobie z codziennymi obowiązkami, jeśli wspólnie (z uwzględnieniem propozycji i potrzeb dziecka) opracujecie PLAN DNIA. Plan to „latarnia morska” wskazująca drogę. Nie może być zbyt szczegółowy. Warto, aby zadbać o prostotę (wziąć po uwagę najważniejsze obowiązki, ale i przyjemności) i czytelność (dla dziecka i rodzica). Dzięki temu szybciej zacznie przynosić pozytywne efekty. Opanowanie przez dziecko umiejętności planowania ułatwi mu samodzielne funkcjonowanie, a to przyczyni się do wzmocnienia jego plan dnia może wyglądać tak: – wstaję z łóżka (myję się, ubieram…), – jem śniadanie, – wychodzę do szkoły, – – jestem w szkole, – wracam ze szkoły i odpoczywam, – jem obiad, – odpoczywam i bawię się, – zaczynam odrabiać lekcje, – idę na zajęcia sportowe, – bawię się z tatą i mamą, – jem kolację, – oglądam bajkę, – przygotowuję się do snu, – jestem w dorosłego te czynności wydają się oczywiste, ale dla nadpobudliwego dziecka to trudne i wieloetapowe zadanie. Plan może, a nawet powinien ulegać modyfikacji w związku z pojawiającymi się napisaniu planu powieście go w widocznym, wybranym przez dziecko miejscu i pamiętajcie, że to dopiero początek, a nie koniec działań zmierzających do zmian. Dziecko nie stanie się od tego momentu idealnym, uporządkowanym perfekcjonistą. Jeżeli jednak rodzic uwzględni potrzeby swojej pociechy i spróbuje wesprzeć ją w realizacji wspólnych ustaleń jest duża szansa, że po pewnym czasie wdroży się w wykonywanie zaplanowanych początku niezbędne są regularne spotkania z dzieckiem i wspólne zastanawianie się co wychodzi dobrze, a co nadal sprawia problem. Warto pamiętać o kilku zasadach, które pomogą w lepszej komunikacji z niecierpliwym i „żywym” dzieckiem. Przede wszystkim rozmowa musi być jak najkrótsza (dlatego trzeba się do niej wcześniej przygotować) i podzielona na etapy. Język przekazu powinien uwzględniać wiek, ale też indywidualne możliwości małego rozmówcy. Niezbędny jest kontakt wzrokowy, szczególnie w ważkich momentach podsumowania etapów rozmowy. Dziecko musi widzieć prawdziwą uwagę i zainteresowanie rodzica (nie można jednocześnie np. rozmawiać z kimś przez telefon albo robić obiad). Dorosły powinien postarać się nie oceniać, nie zaprzeczać uczuciom dziecka i być gotowy na wysłuchanie i zaakceptowanie tego co ono przeżywa. W rozmowie nie chodzi o rozliczanie dziecka i wytykanie mu błędów, ale o spokojne przyjrzenie się, w których momentach potrzebuje pomocy. Na początku wprowadzania planu można przypominać dziecku kilka minut przed ustalonym czasem na wykonanie zadania np., że zbliża się moment odrabiania lekcji lub pójścia do łóżka. Innym razem, gdy trudno mu w ciągu zaplanowanych wcześniej 30 minut skoncentrować się na zadaniach domowych, warto obniżyć poprzeczkę i docenić, że pracowało 15 minut (to zachęci go do dalszego wysiłku). Potem niezbędna jest zmiana planu i dostosowanie go do możliwości ważne jest też pozytywne wzmacnianie, tzn. zauważanie każdego nawet drobnego sukcesu. Jeżeli uda się dziecku z własnej inicjatywy podjąć zaplanowane działanie konieczne jest docenienie tego faktu i nagrodzenie „od razu”. Repertuar nagród to odrębny i wbrew pozorom skomplikowany temat – powinien być adekwatny do konkretnej rodziny i sytuacji. Cennymi nagrodami dla dziecka są czas poświęcony przez dorosłego na wspólną zabawę, pochwała, zwykłe „przybicie piątki”, czy drobne gesty aprobaty dla konkretnego zachowania. Uwaga poświęcona dziecku to potężna broń w ręku rodzica. „Mały wiercipiętek” ma często nadmiar „negatywnego zainteresowania” tzn. ciągle słyszy „nie biegaj”, „nie dotykaj”, „dlaczego nie jesteś jeszcze ubrany?”. Po pewnym czasie może myśleć, że poświęcasz mu uwagę tylko wówczas, gdy robi coś źle, co będzie utrwalało jego niewłaściwe działania. Lepiej jest koncentrować się na momentach, w których dziecko zachowuje się w pożądany sposób, na przykład gdy jest gotowe do wyjścia, a nie gdy jeszcze ubiera się. Jeśli dorosły doceni małe sukcesy jest większa szansa, że dziecko powtórzy pochwalone aspektem wprowadzanych planów są konsekwencje za niewywiązywanie się z ustaleń. Postaram się omówić to zagadnienie w następnej części mojego koniec jeszcze jedna informacja. „Żywe dziecko” ma nadmiar energii. Dobrym sposobem na jej rozładowanie jest sport. Warto zapisać je na zajęcia ruchowe, na których będzie biegało, skakało, wspinało się itp. Dodatkowy walor takich działań to pozytywny wpływ autorytetu trenera, który może pomóc dziecku w nauce planowania własnych działań. Jeżeli Wasza pociecha słabo radzi sobie podczas gier zespołowych wybierz na początek zajęcia indywidualne np. pływanie albo po prostu jazdę na rowerze. Opracowała: Aleksandra StańskaPost navigation

modyfikacja planu pomocy dziecku w domu dziecka